BEZPOMIAROWE METODY OCENY NARAŻENIA I RYZYKA ZAWODOWEGO

 

 

Bezpomiarowe metody oceny narażenia i ryzyka zawodowego to metody pozwalające na przewidywanie stężenia niebezpiecznej substancji chemicznej w powietrzu środowiska pracy z wykorzystaniem inteligentnych modeli bezpomiarowych. Źródłem i punktem wyjścia takich modeli jest jakościowy sposób oceny i zarządzania ryzykiem stwarzanym przez niebezpieczne substancje chemiczne.

 

Modele do szacowania narażenia inhalacyjnego bezpłatnie udostępnione on-line w języku angielskim to, m.in. Stoffenmanager, MEASE, ECETOC TRA czy EMKG-Expo-Tool do oceny narażenia inhalacyjnego. Od maja br. w polskiej wersji językowej dostepny jest program Stoffenmanager w wersji 6.0 Basic.

 

Jednocześnie należy pamiętać, że zgodnie z wymaganiami Kodeksu pracy (Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141) oraz Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. 2011 nr 33 poz. 166), obowiązkiem pracodawcy jest przeprowadzanie pomiarów stężeń substancji chemicznych i pyłów w powietrzu na stanowiskach pracy. Ponieważ jednak, jest to możliwe jedynie dla substancji o ustalonych wartościach najwyższych dopuszczalnych stężeń w środowisku pracy w Polsce, dla czynników chemicznych, nieposiadających ustalonych wartości normatywnych w przepisach krajowych, pracodawcy zaleca się ustalenie własnych kryteriów dopuszczalności ryzyka zawodowego. W rozwiązywaniu tego typu problemów mogą być pomocne właśnie bezpomiarowe metody oceny narażenia. Modele takie służą m.in.:

wstępnej przesiewowej ocenie narażenia inhalacyjnego pracowników związanego z narażeniem na substancje chemiczne w zakładach pracy
spełnianiu wymagań Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 grudnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy związanej z występowaniem w miejscu pracy czynników chemicznych (Dz.U. 2005 nr 11 poz. 86)
spełnieniu wymagań Rozporządzenia w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów REACH (Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r.).