Zasady pobierania próbek powietrza dla pyłu

Zasady pobierania próbek powietrza dla pyłu

Pobieranie próbek powietrza ma zasadniczy wpływ na wyniki pomiarów i ocenę narażenia na pyły występujące w środowisku pracy i powinno być wykonane bardzo precyzyjnie tak, aby zapewnić pobranie ściśle określonej objętości powietrza i ilościowe oznaczenie badanych pyłów.

Prawidłowe pobieranie próbek powietrza do analizy zależy od dokładności kalibracji stosowanego sprzętu, szczelności połączeń oraz staranności pracy analityka. Wymaga ono znajomości procesu technologicznego oraz właściwości fizyko-chemicznych oznaczanych pyłów.

W celu oceny narażenia na szkodliwe pyły występujące w powietrzu środowiska pracy konieczne jest prawidłowe pobieranie próbek, przy zastosowaniu odpowiednich metod, zgodnie z zasadami, które umożliwią ocenę zgodności warunków pracy z normatywami higienicznymi: najwyższym dopuszczalnym stężeniem (NDS). Zasady pobierania próbek powietrza na stanowisku pracy określa norma PN–Z-04008-7:2002.

Próbki powietrza powinny być pobierane:

  • w strefie oddychania, indywidualnie u każdego pracownika
  • przez cały okres jego przebywania na stanowisku pracy lub przez okres, co najmniej 75% czasu trwania zmiany roboczej.


Najlepsze możliwości w tym zakresie stwarza dozymetria indywidualna. Pobieranie próbek tą metodą wymaga stosowania odpowiedniego sprzętu: próbników z indywidualnymi pompkami bateryjnymi (tzw. dozymetrów aktywnych) lub dozymetrów pasywnych (nieposiadających pompek).

Laboratoria nieposiadające takiego sprzętu mogą wykonywać pomiary stacjonarne, w których próbki powietrza pobiera się w stałych punktach pomiarowych, możliwie blisko stanowisk pracy. Próbki powietrza muszą być pobierane w sposób losowy, a czas ich pobierania jest uzależniony od wymagań zastosowanej metody oznaczania.